Przekładnie kierownicza śrubowa z elementami ślizgowymi

Przekładnię kierowniczą śrubowo-kulkowa stosuje się głównie w samochodach ciężarowych, ale również i osobowych. Na końcu wałka kolumny kierowniczej i współpracującej z nim nakrętce nacięty jest gwint o zarysie kołowym, w którego wnętrzu znajdują się kulki łożyskowe. Zadaniem tychże kulek jest zamiana tarcia ślizgowego na tarcie toczne podczas wzajemnego obrotu śruby i nakrętki.

Aby uniknąć wypadania kulek, obydwa końce gwintów nakrętki są ze sobą połączone kanałem obiegowym, pozwalającym na swobodne przemieszczanie się kulek z jednej strony nakrętki na drugą. Podczas ruchu koła kierownicy obracający się wał inicjuje przetaczanie się kulek, które wywołują ruch postępowy nakrętki współpracującej z wycinkiem zębatym bezpośrednio połączonym z ramieniem przekładni kierowniczej.

Istnieją przekładnie śrubowo-kulkowe o stałym lub zmiennym przełożeniu. W pierwszym przypadku promienie podziałowe zębów wycinka zębatego oraz zębnika nakrętki mają takie same rozmiary. Pozwala to uzyskać zawsze taką sama wartość przełożenia, niezależnie od tego, jakie zęby są ze sobą złączone. W drugim przypadku wycinek zębaty jest tak zaprojektowany, że promienie podziałowe zębów mają tym mniejsze rozmiary, im bliżej są usytuowane środka. Promienie podziałowe zębów zębnika nakrętki mają coraz większe rozmiary od zewnątrz do wewnątrz.